Omdat we deze niet zo gezellig vonden, zijn we verhuisd naar punt.nl!

http://kommaarkleinemuis.punt.nl

klikkie!

Voor degenen die hun nieuwsgierigheid niet meer kunnen bedwingen.

Filmpje van een punctie

Ik vind wel dat de vrouw verdacht rustig is Op hoop van zegen dan maar.

Goedemorgen wereld, hai di hoi Nederland! Wat een lekker zonnig dagje vandaag.

Het maakt het nog wat zonniger vandaag als ik bedenk dat ik vanavond mn eerste Gonal F spuit weer mag zetten. Deze week wordt nog even rustig, en daarna  beginnen de echo’s en de metingen weer. Spannend weer!

Vannacht, onderweg van Scheveningen naar huis, hadden Kel en ik het nog even over de behandeling en we waren het eens over het feit dat 3 behandelingen achter elkaar, zonder pauzes, eigenlijk teveel is. Je blijft in die molen hangen, terwijl je die behoefte aan lucht en leven tussendoor juist zo hard nodig hebt.. Af en toe benauwd het me.. Niet geestelijk, maar lichamelijk. Je lichaam kan veel hebben, maar wees er wel zuinig op. Soms heb ik een steek onderin mn buik en ik kom er niet achter wat het is. Luisteren naar je lichaam, maar ik versta haar even niet.. Al die hormonen, spuiten, prikken.. en dat al vanaf januari, dus 6  maanden achter elkaar. Gelukkig ben ik nog wel een beetje lief voor mn lijf, aangezien ik alweer een tijdje gestopt ben met roken, wat me af opzich best goed afgaat, maar er zijn momenten dat ik het echt mis.. de sigaretmomentjes. Komt wel goed, nooooit meer roken… Pffff…

Het prikken deze ronde gaat niet echt van een lijendakje, ik ben de Decapeptyl al echt zat. Ik prik op de een of andere manier 1 van de 3 keer in een ader. Ik heb al 4 blauwe, beurse plekken op mn buik. (Kunst) terwijl ik toch echt wel een speklaag gekweekt heb op mn buik, niet bewust maar hij zit er en ik dacht dat het op zn minst ‘iets’ zou schelen, maar niet dus..!

Worden weer spannende tijden, ik wil nog niet denken aan die punctie, brrr… maar ben wel REUZE benieuwd naar de eerste FM (follikelmeting!) Zullen het er meer worden??? Voglende week vrijdag hebben we de meting, 15 juni, een dag voordat Yasmee is uitgerekend.

Een mede ICSI-er, Zeefje, is officieel zwanger verklaard. Toppie wijffie!! Gefeliciteerd!! en Obelix moet nog 3 dagen uitzitten voordat ze mag testen, het is je zo gegund meid!! Ik duim keihard voor je! Laat die twee pipi’s maar eens goed nieuws brengen aan mama Gordijnia

TOt zover even een petite udate. Ik zal wel weer even komen buurten zodra de eieren opspelen

Liefs,

Shan

Door een mede-ICSI-kandidaat: Obelix, ben ik 14 dagen geleden in 1 klap gestopt met roken. Ik las namelijk op haar site dat wanneer je rookt tijden je behandeling, de kans op goede eitjes30%  minder is. 30%!!! dat is bijna de helft! Ik heb toen in 1 beweging alle sigaretten, asbakken en aanstekers in een vuilniszak gegooid en weggemikt.

14 dagen geleden. Lekkere timing. Stervens druk op het werk, lekker hormonaal door het spuiten en dan ook nog de kroeg in vanavond. Gister was het zo druk op het werk, dat ik dacht dat ik gek werd en echt even een sigaret moest en zou roken. Maar ik deed het niet, ik ging even een paar rondjes lopen, en het ging wel weer.. Maar vandaag is het weer zover. Niet door de drukte, maar door mn humeur. Ik heb een pesthumeur vandaag. Ik ben zo chagerijnig als het achtereind van een varken. Strax even de stad in met mam, en het enige waar ik behoefte aan heb is een sigaret. Al 4 volle uren achter elkaar. Ik wil sterk zijn. Ik wil het echt, maar ik vind het zo moeilijk. 1 sigaretje moet toch kunnen?

Pf…. strillende handen en een hoge hartslag… Wat een zooi die sigaretten. en ik altijd maar zo hard roepen dat ik niet verslaafd was, en kon stoppen wanneer ik wilde. Was dat even een grote grap.

Drama..

Sinds vorige week vrijdag weer begonnen met de welbekende branderige Decapeptyl spuiten. Af en toe heb ik nog kleine steekjes in mn eierstokken. Vaker rechts dan links, maar ik heb geen idee wat het is. Het is alweer bijna helemaal verdwenen, dus waarschijnlijk nog een deel van het genezingsproces? Deze vrijdag (1 juni) mag ik ein-de-lijk stoppen met de pil! Die vrijdag erop (8 juni) mag ik starten met de Gonal F, en op mn 8e stimulatie dag (16 juni) staat onze eerste echo weer gepland. Stel nou he, stel.. dat het dit keer wel volgens het boekje gaat en dat we de 21 onze punctie hebben… dan zou 8 juli de testdatum zijn…. en weet je wat nou zo heerlijk is aan die dag? Die valt precies in mijn week vakantie! en nog leuker? Het is twee dagen na Hubbie zijn verjaardag… Dit zou het meest geweldige cadeau ever worden!

Met andere woorden, een hoop om naar uit te kijken! Toch voelt het allemaal nog niet zo aanwezig..  het lijkt nog zover weg, of ben ik gewoon weer eens te ongeduldig? Ja, dat zal het zijn… maar het wachten duurt nou al zooooolang!

Hoogtepunten tot 8 juli:

1 juni, start weekend + stop pil. 8 juni, start weekend + start Gonal F. 15 juni, start weekend. 16 juni, yashmee uitgerekend + eerste follikelmeting. 21, juni, punctie. 22 juni, start weekend. 24 juni, terugplaatsing. 29 juni, start week vakantie! 6 juli, Kel jarig. 8 juli, testdatum.

Nou, kijken of we ons op dit schema kunnen houden!

Daar zaten we dan weer, woensdagochtend. Het was alweer lang geleden dat we ons moesten melden bij receptie 27 en dat we in de gyneacologie wachtkamer mochten zitten.

De arts die ons te woord stond, was niemand minder dan… Mijn punctiearts!! aaaah, gezicht bij een nare ervaring, maar zo’n ontzettend lieve rustige arts. Het was fijn hem weer eens te spreken.

We hebben de volgende punctie gepland op 21 juni. Als het aan de secretaresse had gelegen was het pas 17 juli geworden, dus we hebben een maandje kunnen bijsnoepen. 21 juni, dat is wel erg snel! heerlijk!

We hebben nieuwe afspraken gemaakt over de hoeveelheid Gonal F, en zoals ik al had verwacht wordt dat 112.5 eenheden per dag vanaf 8 juni. Vandaag weer mn eerste Decapeptylspuit gezet. We zijn weer officieel van start!

Tijdens het gesprek met de arts ontdekten we 2 dingen. Onze eerste poging telt niet als behandeling, dus deze wordt pas onze 2e. Niet onze 3e. En dat is meer dan gunstig, aangezien we hierna dan nog een behandelmogelijkheid hebben… alleen wat wel tegen viel, was ontdekken dat je er maar 3 per zwangerschap krijgt… Gewoon maar 3. Lukken die niet, heb je pech en kan je niet het jaar erop opnieuw beginnen. De verzekering vergoed er maar 3. Dat is opeens wel erg weinig.

De arts zei daarom ook: mocht je nou meerdere embryo’tjes hebben, en zijn ze allemaal wat zwakker, dan zou ik er toch aan denken om er misschien 2 terug te laten plaatsen. Je hebt tenslotte maar 3 pogingen, en dit is al je 2e. Hij heeft gelijk.. dit moet ik zeker in mn achterhoofd houden. Als ik moet kiezen tussen 2 of geen, dan is het antwoord overduidelijk.

16 juni de eerste Follikel Meting, dus voorlopig even lekker spuiten!

De vorige keer mocht ik bellen zodra ik ongesteld was geworden om een afspraak te maken voor een uitgangsecho. Toen ik dit keer belde, heb ik er zeker een half uur over gedaan om de ‘stagair’? uit te leggen hoe het de vorige keer ging…

Maar dit keer gaat het anders. Woensdagochtend om half 11 hebben we een gesprek met een arts/gynaecoloog om de vorige poging te bespreken en om te kijken hoe we het deze ronde gaan doen.

Let op mijn woorden, zo’n kunst is dat niet: 112.5 eenheden GonalF. We zullen het zien. Eerst woensdagochtend naar de doc en misschien dan een afspraak maken voor een uitgangsecho… mocht ik over de piratentijd heen zijn…!

Hehe, er gebeurt weer wat… niet veel, maar ik heb in ieder geval weer het idee dat we er mee bezig zijn. Het is opeens zo rustig zonder als die ritjes Utrecht..

Ik schrijf nog niet veel, maar er gebeurt dan ook nog niet veel. Ik zit nog steeds in de tijd van de maand en zal morgen eens bellen naar het ziekenhuis. Ik weet al wat ze zeggen: Kom volgende week dinsdag maar voor de uitgangsecho, dan gaan we eens kijken hoe het eruit ziet. Is het goed, dan gaan we weer beginnen met spuiten.

Wat een heerlijke gedachte, het weer mogen beginnen met spuiten. als een echte junk kijk ik er naar uit, maar het duurt zo lang. Oke, het is pas een week, maar ik wil de spuiten weer zo graag vullen met positieve energie. Ik wil meer Gonal F spuiten, en veel eieren in mn buik. Dat ik het mee moet dragen is niet erg. Toe maar. Geef me veel eieren. Ik wil niet hebberig zijn en wil er ook niet teveel, maar deze keer zeker niet te weinig. Ik wil niet weer die slopende twee dagen na de punctie. Ik wil niet maar 2 eitjes en bidden dat ze doordelen. Nee, ik wil er dit keer 10, met minimaal 6 emmies, waarvan er minimaal 4 mooi doordelen.

Of 2… 2 zou ook goed zijn, 2 super sterke muisjes die in mijn buik mogen wonen. Ik wil dit keer de terugplaatsing meemaken, ik wil voelen hoe het in mij verder leeft, ik wil muis mee naar huis nemen. Ik wil niet te horen krijgen dat de emmie het weer niet gehaald heeft en met lege handen staan… Dat is dit keer de angst. Niet meer de angst voor overstimulatie, totaal niet, maar meer de angst of er wel eitjes zullen zitten in mn follies.

Dat ik follies aanmaak weten we, dat ik de punctie overleef heb ik ook geweten, dat er zelfs bevruchting optreed is helemaal geweldig, maar hoeveel zullen het er zijn?

Ik wil zo graag beginnen, ik heb weinig geduld. Morgen bellen met het ziekenhuis. Dat is in ieder geval al iets.

Liefs, Shan

Meestal… meestal wacht ik angstvallig af tot ze komen, maar deze keer niet. Deze keer was het iedere dag onderbroekloeren geblazen om te kijken of het al zover was! Ik las wel overal: "Het kan een week duren" maar natuurlijk betrok ik dat weer eens niet op mijzelf. en wat denk je?

Gisteren, exact een week later, BINGO! Dus heel heppy de peppy weer mijn nachtkastje herindeeld. De pil, een glas, foliumzuur, extra tamponies. De hele reutemeteut!

Over 2 weekjes zullen we wel weer de UE (uitgangsecho) hebben om weer even te checken, maar toch maar even bellen vrijdag met het "goede" nieuws dat het weer fijn de tijd van de maand is. Misschien wel de laatste keer! Wie zal het zeggen? Die mag gerust even bellen

Nou, eerst maar deze fijne week zien te overleven. Ik kan er nog steeds niet van genieten, al was het wel welkom deze keer! Yes, we gaan weer!

Mei 2007. 2 Pogingen achter de rug.

  De eerste poging, in januari dit jaar, werd gestaakt bij de tweede FM (follikelmeting) omdat ik erg snel richting de overstymulatie schoot. 43 eieren in plaats van de gewenste 10-15. Beetje overdreven vind je niet? Het was jammer, maar het was dit of een mogelijke opname in het ziekenhuis. Ikspoot toen 150 eenheden GonalF per dag. Standaard dosering bij alle vrouwen, maar duidelijk veel en veel te veel voor mij.

De tweede poging verliep wat rommeliger. We hebben wel 5x een FM gehad, en iedere keer was het het nxe9t niet. In het begin ging het goed, ik spoot 75 eenheden GonalF, maar daara stagneerde de boel en daalde mijn hormoonspiegel. De GonalF werd opgevoerd naar 112,5 eenheden en 2 dagen later was mn hormoonspiegel weer op pijl. Er was 1 follikel die er goed groeide, maar de rest bleef een beetje achter. Na de 5e FM besloten ze toch de punctie te plannen waar uiteindelijk helaas maar 2 eitjes uitkwamen. Kel zn zwemmers waren goedgekeurd en we hadden een zwaar weekend voor de boeg. Die maandagochtend werden we gebeld dat er 1 klein embryo’tje was ontstaan. We zaten die maandag echt op een grote roze wolk!!

Maar helaas mocht het ook deze ronde niet zo zijn. We werden die dinsdagmorgen vroeg gebeld door een hele lieve IVF zuster. Ze vertelde dat het embryo’tje helaas te zwak was en het niet gered had. Een pijnlijk bericht zo vlak voor het grote moment.

Deze ronde gaan we de hormonen nog wat opschroeven en hopen op een grotere hoeveelheid eitjes en een mooi sterk embryo’tje. De kleine muis is meer dan welkom. We waren er zo dichtbij. Dit keer willen we het graag afmaken, we kennen de slagen van de zweep en het parcour. Dit keer hopen we dat het wel zo mag zijn.

Kom maar kleine muis, en weet dat je welkom bent.